Ranger – Barking Fish Carrier – Vanguard Models

Ranger – Barking Fish Carrier – 1864

Zestaw zawiera:

• Elementy wycięte i grawerowane laserowo z MDF oraz drewna gruszy.

• Pokład z klonu, wycinany i grawerowany laserowo, z detalami imitującymi drewniane kołki (treenails).

• 2 arkusze mosiądzu trawionego chemicznie.

• Wysokiej rozdzielczości elementy drukowane w 3D.

• Mała łódź pomocnicza (cutter) – wykonana z części drewnianych i 3D.

• Podwójne poszycie kadłuba: pierwsza warstwa z drewna lipowego, druga z drewna gruszy.

• Drążki z orzecha włoskiego do wykonania masztu, gafla i bomu.

• Różne grubości nici takielunkowych (czarne i naturalne) oraz wszystkie niezbędne bloczki i okucia.

• Pełnokolorowa, bogato ilustrowana instrukcja oraz jedenaście arkuszy planów, zawierających również szczegółowe rysunki takielunku i olinowania.

• Model można zbudować zarówno z żaglami, jak i bez nich.

Wymiary modelu:

• Skala 1:64

• Długość całkowita: 517 mm

• Wysokość całkowita: 487 mm

• Szerokość całkowita: 94 mm

Instrukcja – Instrukcja Ranger – Barking Fish Carrier

Historia – Ranger – Barking Fish Carrier – 1864

Połów ryb na wodach słonych z portu Barking wzmiankowany był już w 1320 roku, kiedy to tamtejsi rybacy zostali ukarani za używanie sieci o zbyt drobnych oczkach. Wówczas była to działalność o niewielkiej skali. Lista z lat 60. XVII wieku pokazuje, że Barking posiadało 14 łodzi rybackich (smacków), obsługiwanych przez 70 mężczyzn i chłopców.

Do roku 1814 liczba ta wzrosła do 70 jednostek, w 1833 roku było ich już 120, a do 1845 około 150. W roku 1850 – co najmniej 220. Ten fenomenalny wzrost był zasługą jednej rodziny – Hewettów: Scrymgeoura (1765–1850) i jego syna Samuela (1797–1871). W 1833 roku ich flota, znana jako Short Blue Fleet (od koloru proporca), liczyła 10 statków.

Głównym typem statku używanego wtedy w Barking był tzw. Well Smack – łódź z kadzią do przechowywania żywych ryb. Jednak od lat 60. XIX wieku, koszty eksploatacji takich jednostek rosły, a zanieczyszczenie rzeki Tamizy coraz bardziej utrudniało przechowywanie żywego dorsza w skrzyniach w Gravesend.

Zamiast przekazywać codzienny połów na pokład jednego z Well Smacków, zaczęto wykorzystywać szybkie kutry specjalnie budowane do tego celu – tzw. Fish Carriers.

Ranger był typowym przedstawicielem tych nowoczesnych jednostek. Zbudowano go w Barking w roku 1864, miał długość 22,6 m (74 stopy i 3 cale) oraz 52 tony wyporności. Statki te potrafiły płynąć ostro na wiatr szybciej niż jakakolwiek inna jednostka w tamtych czasach – co było kluczowe przy przewożeniu łatwo psującego się ładunku, jakim były świeże ryby. Najgorsza pogoda to była dla nich cisza lub bardzo słaby wiatr.

Te, które przetrwały erę pary, często znajdowały nowe życie jako szybkie jachty.